Column 10: Hier kan niets tegenop
Column nummer 10. En tegelijkertijd mijn laatste voor Wooninspiratieblog.nl. Maar met het mooiste onderwerp waar je maar mee kunt eindigen. De voorgaande gingen over passies in ons leven. Namelijk ons huis, de handgemaakte meubels, en styling in en rond de woning. Deze column gaat over onze kleindochter Sem. Ze is geboren en prachtig.
#Ik had nog zo gezegd
“Nee hoor, je hoeft het niet per se te laten weten als onze dochter met haar bevallingskoffer naar het ziekenhuis is vertrokken. Daar worden we veel te zenuwachtig van. Bel maar als de bevalling achter de rug is en jullie kindje is geboren”, zei ik nog. Maar op zondagochtend 14 juni rond een uur of 8 gaat de telefoon. Mijn schoonzoon. “Ze is in het ziekenhuis”. Oké. Ehm. Mijn buik doet direct vreemd. Koffie dan maar. Of thee. Ik weet het eigenlijk niet. Ontbijten? Tuurlijk. Zou ik bijna vergeten. We moeten natuurlijk ook eten. Maar wie weet hoe lang het nog kan duren. Toch? Theezakje? Dom! Sorry. Ik ga maar douchen. Dat is beter plan. Het is 8.40 uur. De telefoon gaat. Mijn schoonzoon. Ze is al geboren! En alles is goed met mama, hemzelf en kleine Sem.
#Tien teentjes en tien vingertjes
Ze is wakker als we haar mogen bewonderen. Haar oogjes bewegen heen en weer. Haar handje pakt onze duimen. Ze luistert aandachtig naar de stemmen. Alsof ze ons herkent. De Corona regels volgt iedereen braaf op. We snappen het, ze zijn er niet voor niets. Maar als we haar een paar dagen later mogen vasthouden kunnen we onze ogen niet van haar af houden. Ze heeft heel veel donkere haartjes. Tien teentjes en tien vingertjes. Mooi gevormd mondje, smalle voetjes en flinterdunne nageltjes. Ze maakt geluidjes, ademt door haar neusje en zucht een paar keer diep. Alhoewel ze nog niets kan zeggen, zegt ze eigenlijk van alles.

#We zijn opa en oma
Iedere ochtend van deze week zijn we wakker geworden en opgestaan. Net als anders. En toch is alles anders. We zijn opa en oma geworden. Onze oudste dochter en haar man zijn nu papa en mama. De twee jongste dochters tante. Mijn ouders en schoonouders heten tegenwoordig overgrootouders. En Sem? Sem mag gaan groeien. Groot worden en de wereld gaan ontdekken. Welkom lieve kleine Sem.
Justa
Reacties
Nog geen reacties. Wees de eerste!
Gerelateerde artikelen

Column 9: Een na laatste column – De beste DIY
Het is 26 jaar geleden dat ik beviel van onze oudste dochter. Na de bevalling moest ze even bekomen in een couveuse. We mochten haar wel zien gelukkig. Ons volgroeide meisje lag nieuwsgierig tussen andere hele kleine couveusekindjes in. Ze had een boel zwarte krulletjes en lag vredig met een vinger in de mond af ...

Een echte tante Cor en ome Dirk
Ruim dertig jaar geleden heeft mijn man ons huis gebouwd. Dat had hij nog nooit eerder gedaan. Maar handig als ‘ie is, is hij er maar gewoon aan begonnen. Fundering graven, leidingen leggen, muren metselen, kozijnen plaatsen, verven, vloeren leggen, keuken zetten. Hij heeft het allemaal zelf gedaan. Een aantal klussen samen. Het maakt ook ...

Column 7: In beton gegoten
Net als iedere andere vrouw ga ik graag winkelen. Net zo graag met mijn dochters of een vriendin als met mijn man. De ‘shop’dag met hem is dan wel anders. Het liefst lopen we samen het centrum uit, doen we een stadswandeling en komen op die manier dikwijls de meest gave kleine boetieks en winkels ...
